HEPATITIS B

Algemeen
Hepatitis B is een gevaarlijke en zeer besmettelijke virusziekte, die eenvoudig kan leiden tot een leverontsteking (de eigenlijke hepatitis). Uiteindelijk kan dit (in theorie) uitlopen op een potentieel levensbedreigende levercirrose. Het normale leverweefsel wordt dan vervangen door littekenweefsel. Dit kan op zijn beurt leiden tot ernstige complicaties, waaronder leverkanker of coma door hersenbeschadiging en kan zelfs fataal zijn.

Wanneer genezing niet plaatsvindt blijft het Hepatitis-B-virus in het lichaam aanwezig en dat maakt deze mensen drager.

Het virus
Het Hepatitis-B-virus behoort tot de familie van hepadna-viridae (hepa betekent dat het virus zich in de lever vermenigvuldigt en dna betekent dat het genoom uit DNA bestaat).
Er bestaat geen verwantschap met andere hapatotrope ('leverminnende') virussen, zoals het Hepatitis-A-virus en het Hepatitis-C-virus. Het complete virion is ongeveer 42 nm groot. 


Tot voor kort meende men dat het Hepatitis-B-Virus alleen bij mensen voorkwam en dat zou theoretisch betekenen dat, indien voldoende mensen gevaccineerd zouden worden, het virus uitgeroeid zou kunnen worden. In 2013 ontdekten wetenschappers  echter dat vleermuizen in Midden-Amerika, Afrika en Zuidoost AziĆ« besmet konden zijn met onbekende varianten van het Hepatitis-B-virus. Bovendien zijn ondertussen ook bedwantsen en muskieten verspreiders van het Hepatitis-B-Virus gebleken. Gerelateerde, maar voor de mens (nog) niet-ziekmakende Hepatitis-B-virussen komen voor bij eenden, ganzen, reigers, knaagdieren en andere dieren.

De strijd is dus nog lang niet gestreden.

Hoe kun je besmet raken?
Het virus bevindt zich in lichaamsvloeistoffen (bloed, wondvocht, speeksel, sperma, vaginaal vocht, etc.). Het virus is erg weerbarstig en kan voor langere tijd buiten het lichaam overleven. Denk hierbij aan al opgedroogd bloed op de grond.

De besmetting kan op verschillende manieren plaatsvinden. Het belangrijkste is bloedcontact. Dit kan gebeuren wanneer besmet bloed in (micro-)wondjes, slijmvliezen of ogen terechtkomt. Microwondjes kunnen het resultaat zijn van scheren of insectenbeten.

Overdracht van het virus kan plaatsvinden door onveilige sex (inclusief voorspel), drugsgebruik (delen van naalden en spuiten), het gebruik van niet-steriele instrumenten wanneer je een tattoo of piercing laat zetten, en van moeder op kind (gedurende de geboorte).

Wat zijn de symptomen?
De symptomen van Hepatitis B beginnen na 10 tot 28 dagen, maar veel net-geinfecteerde mensen vertonen in het geheel nog geen symtomen. Als ze wel ziekteverschijnselen vertonen dan hebben ze griepachtige klachten, waaronder verlies van eetlust, misselijkheid, vermoeidheid, pijn in spieren en gewrichten, milde koort, en soms geelzucht.

De ziekte duurt van enkele weken tot enkele maanden. Er treden lang niet altijd ziekteverschijnselen op.

De enige manier om te weten te komen of je besmet bent met Hepatitis B, of je besmet bent geweest en daarvan hersteld bent, of dat je chronisch besmet bent, is om je in het ziekenhuis te laten testen op Hepatitis B.

Wat moet je doen als…
Vaccinatie is mogelijk (sinds 1982).

Risicoberoepen (veelal medisch georienteerde beroepen waarbij je de kans loopt met besmet bloed in aanraking te komen) dienen volgens de Arbo-wetgeving tegen Hepatitis B gevaccineerd te worden.

Je kunt je preventief laten vaccineren tegen Hepatitis B. Deze vaccinatie bestaat in totaal uit minimaal drie prikken, die met vaste tussenpozen worden toegediend. Vervolgens moet er een bloedonderzoek plaatsvinden om te kijken of het lichaam voldoende antistoffen heeft aangemaakt. Dit heet het bepalen van de 'titer'. Niet iedereen reageert namelijk op dezelfde manier op de vaccinatie. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een vaccinatie tegen tetanus; die werkt voor iedereen zo'n beetje hetzelfde. Er zijn mensen waarbij het vaccin onvoldoende aanslaat en zij blijven dus onbeschermd.

Bij een voldoende hoge titer-score ben je verzekerd van een maximale werkingsduur van het vaccin. Wanneer blijkt dat de titer-score minder is dan kun je een zogenaamd 'booster-shot' krijgen, een extra vierde prik.

Als je immuniteit goed genoeg is ben je voor minimaal 30 jaar beschermd (en zeer waarschijnlijk voor de rest van je leven). Deze schijnbare onzekerheid bestaat omdat het vaccin pas sinds 1981 wordt gebruikt[1].


[1] Bruce et al: Antibody Levels and Protection After Hepatitis B Vaccine: Results of a 30-Year Follow-up Study and Response to a Booster Dose in Journal of Infectious Diseases - 2016 

No comments: